Jak odczytać budowę kodu?
Podstawowa wersja ma osiem znaków: cztery identyfikują podmiot, dwa wskazują kraj, a kolejne dwa dopełniają identyfikację. Opcjonalne trzy znaki wskazują oddział lub inną jednostkę. Na przykładzie banku część ta może odróżniać lokalizację od centrali. Kod jest ciągiem liter i cyfr; wpisuj go w formularzu zgodnie z danymi podanymi przez bank, bez samodzielnego zgadywania brakujących znaków.
BIC a IBAN — co wpisać do przelewu?
IBAN wskazuje konkretny rachunek, natomiast BIC identyfikuje instytucję. Jeden bank może obsługiwać wiele rachunków i posługiwać się różnymi kodami dla swoich jednostek. Gdy formularz wymaga obu danych, nie zastępuj jednego drugim. W niektórych rodzajach przelewów bank może ustalić potrzebne dane na podstawie numeru rachunku, dlatego zawsze kieruj się wymaganiami konkretnej usługi.
Przykład: kod podany przez bank
Komerční banka podaje ośmioznakowy KOMBCZPP lub jedenastoznakowy KOMBCZPPXXX. Litery CZ wskazują Czechy. To przykład odczytania oficjalnego kodu, nie instrukcja dla każdego rachunku dowolnej grupy. Gdy odbiorca korzysta z innego banku lub kraju, uzyskaj właściwe dane od niego i potwierdź je w oficjalnym źródle. Nie kopiuj kodu przykładowej instytucji do niepowiązanej płatności.
Czego kod nie potwierdza?
Poprawny BIC nie jest potwierdzeniem tożsamości posiadacza rachunku ani gwarancją bezpieczeństwa transakcji. Samo nadanie identyfikatora nie oznacza również dostępu organizacji do sieci komunikatów Swift. BIC nie określa opłat ani terminu dotarcia pieniędzy. Przed wysłaniem sprawdź także rachunek, nazwę odbiorcy, walutę i warunki przelewu; kontrola VoP, jeśli jest dostępna, pełni inną rolę.